شك و ترديد نيست ؛ اين گونه افراد كه بايد آنان را مردمان عامى و ساده دل ناميد ، چنان مىپندارند كه ناقلان تاريخ اسلام ، بدون استثناء مردمانى پاك و مورد اطمينان و راستگو بوده‌اند . اين افراد روى همين عقيده ، هر چه را كه از آن دوره نقل گرديده باور داشته ، و به تمام محتويات كتب مشهور حديث و تاريخ سخت معتقدند . در صورتى كه در اين كتاب‌ها هرگونه مطالب ، حتى مطلب خرافى و غير قابل قبول گردآورى شده است ؛ بطوريكه ميتوان گفت : صحيح آن اندك نادرست و غير صحيحش بيشتر مىباشد . درجهء اطمينان اين افراد خوش باور نسبت باحاديث و مطالب اين كتب ، به جائى رسيده است كه اگر كسى دربارهء يكى از اين احاديث و مطالب شك و ترديد بورزد ، بفسق او حكم داده و تكفيرش ميكنند . خداوند گرچه به اين گونه افراد عقل و نيروى تفكر بخشيده است كه تا بيانديشند ، و با انصاف و عدالت داورى كنند ، ولى آنان بخاطر جمود و لجاجت ، و در اثر تقليد نابجا از پيشينيان ، عقل و فكر خود را از كار انداخته و عاطل و باطلش ساخته‌اند ، بطوريكه اگر با دلائل منطقى و روشن ، حق را در مقابل آنان قرار دهى باز آنان را نمىپذيرند . عناد و لجاجت مىورزند و با چشم رد و انكار به آن مىنگرند و زبان به مسخره و انتقاد مىگشايند . تو نيز ايكاش از حملات ناجوانمردانهء آنان و از نيش زبانشان ، در امان باشى ، ولى نه هرگز ممكن نيست ، زيرا آنان در برابر حقگويان ساكت و آرام نخواهند نشست . من در آن هنگام كه كتاب خود « اضواء على السنة المحمدية » را انتشار دادم از جانب اين عالم نمايان ؛ بدين گونه ناراحتىها و گرفتارىها مبتلا شدم . من در اين كتاب احاديث نبوى ( ص ) را مورد بررسى قرار داده ، آشكار نمودم كه اين احاديث چگونه و در چه زمانى ، و به وسيلهء كدام اشخاصى نقل گرديده است ؟ و چه تفريحات و دروغهايى به اين احاديث راه يافته و چه بلائى بر سر آنها آمده است ؟